Z Wikipedii

Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2010-03. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Dynamo Kijów
Pełna nazwa	Футбольний Клуб «Динамо» Київ
Przydomek	біло-сині (biało-niebieskie) chluba Ukrainy
Barwy	biało-niebieskie
Data założenia	1927
Adres	ul.Hruszewskoho 3 01001 Kijów
Stadion	Stadion Dynamo im. W.Łobanowskiego, Stadion Olimpijski
Liczba miejsc	16 900, 69 000
Prezes	Ihor Surkis
Trener	Walerij Gazzajew od 2009[1]
Liga	Wyszcza Liha
Rozgrywki	Premier Liha Puchar Ukrainy Puchar UEFA
2008/09	1 miejsce
2007/08	2 miejsce
Debiut w najwyższej lidze	1992
Sukcesy	13 × Mistrz Ukrainy 9 × Puchar Ukrainy 4 × Superpuchar Ukrainy 2 × Puchar Zdobywców Pucharów 1 × Superpuchar Europy
Stroje domowe Stroje wyjazdowe
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa klubu

Dynamo Kijów (ukr. Футбольний Клуб «Динамо» Київ, Futbolnyj Kłub "Dynamo" Kyjiw, ros. Футбольный Клуб «Динамо» Киев, Futbolnyj Kłub "Dinamo" Kijew) - ukraiński klub piłkarski z siedzibą w Kijowie, założony w 1927, najbardziej utytułowany ukraiński klub, wielokrotny mistrz ZSRR i niepodległej Ukrainy, dwukrotny zdobywca europejskiego Pucharu Zdobywców Pucharów.

Występuje w rozgrywkach ukraińskiej Premier Lihi.

[edytuj] Historia

Ta sekcja wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Należy w niej poprawić/wykonać działania: styl – powinien mieć encyklopedyczną formę, błędy językowe lub stylistyczne (pomoc: powszechne błędy, dla tłumaczy; zalecenia). Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.

[edytuj] 1927-1946

Klub sportowy Dynamo Kijów powstał 13 maja 1927 jako Kijowskie Proletariackie Stowarzyszenie Sportowe "Dynamo" (ros. Киевское пролетарское спортивное общество «Динамо», Kijewskoje proletarskoje sportiwnoje obszczestwo "Dinamo")^[2].

5 kwietnia 1928 z inicjatywy naczelnika Okręgowego Oddziału OGPU w Kijowie Semena Zapadnego zaczęto formować drużynę piłkarską. Jego zastępca Siergiej Barminski zaczął rekrutować do zespołu funkcjonariuszy OGPU oraz piłkarzy innych kijowskich zespołów piłkarskich. Pierwszy oficjalny mecz rozegrano 17 lipca 1928 z drużyną Dynamo Odessa (2:2). W lipcu 1928 Dynamo gościł mistrzów Moskwy - drużynę Dynamo Moskwa (2:6). W 1929 Dynamo rozegrał pierwszy mecz międzynarodowy z austriacką drużyną robotniczą.

W pierwszych latach istnienia klubu, do momentu utworzenia I ligi ZSRR, klub występował w rozgrywkach Towarzystwa Sportowego "Dynamo"

W 1936 Dynamo Kijów wystartowało w rozgrywkach I ligi Radzieckiej w najwyższej klasie rozgrywkowej - grupie A. Mecz otwarcia sezonu rozegrano w Kijowie 24 maja 1936 na stadionie przy Alei Petrowskiej. Gospodarze ulegli piłkarzom Dynama Moskwa 1:5. Pierwszą bramkę dla Dynama Kijów w historii rozgrywek I ligi ZSRR zdobył Mykoła Machynia. W pierwszym sezonie Dynamo Kijów uzyskał drugie miejsce.

Dynamo Kijów we wszystkich sezonach występował w najwyższej klasie rozgrywkowej Mistrzostw ZSRR nigdy nie spadając do niższej ligi (w lidze radzieckiej tylko Dynamo Moskwa osiągnął podobny sukces).

W latach 1937-1941 przebudowano kijowski Stadion Czerwony. Nadano mu wówczas nazwęStadion Republikański.

Po rozpoczęciu wojny w 1941 większość piłkarzy zmobilizowano do wojska. Jeńcami wojennymi zostali Ołeksij Kłymenko, Mykoła Korotkyh, Iwan Kuźmenko, Mykoła Trusewicz. Po wyjściu z niewoli razem z innymi piłkarzami z Kijowa w zakładzie piekarskim zorganizowali drużynę Start Kijów. W 1942 piłkarze rozegrali dziewięć meczów towarzyskich. Później trafili do obozu koncentracyjnego, w którym stracono: Ołeksij Kłymenko, Iwan Kuźmenko, Mykoła Trusewicz. Mykoła Korotkych jako funkcjonariusz NKWD został zamordowany przez Gestapo.

[edytuj] 1946-1961

Po zakończeniu wojny wrócili do drużyny tylko Anton Idzkowski, Mykoła Machynia, Makar Honczarenko. W 1946 Dynamo zajęło przedostatnie miejsce i według regulaminu miało spaść do niższej ligi. Jednak ze względu na wielkie straty podczas wojny drużynę pozostawiono w lidze.

Od 1946 do 1951 9 razy miała miejsce zmiana trenera. Dopiero od 1951 roku, kiedy zaproszono szkoleniowca Olega Oszenkowa, drużyna zaczęła odnosić oczekiwane sukcesy. Już w następnym sezonie (1952) klub uzyskał drugie miejsce po raz drugi, a w 1954 roku pierwszy Puchar ZSRR w piłce nożnej.

W 1961 roku przyszedł pierwszy sukces. Klub Dynamo Kijów na czele z Wiaczesławem Sołowiowem został Mistrzem ZSRR. Pierwszy raz klub spoza Moskwy osiągnął podobny sukces.

[edytuj] 1962-1975

W radzieckiej piłce nożnej nastąpiła era Dynama Kijów. W 1964 roku klub prowadzony przez Wiktora Masłowa zdobył kolejny puchar kraju. Jako pierwszy radziecki klub wystartował w europejskich Pucharach. 2 września 1965 roku Dynamo Kijów zadebiutował w Pucharze Zdobywców Pucharów pokonując na wyjeździe irlandzki Coleraine (6:1).

W 1966 klub znowu wygrał Puchar Związku Radzieckiego a w 1966, 1967, 1968 tytuł Mistrza ZSRR. 20 września 1967 roku w Glasgow Dynamo Kijów zadebiutował w Pucharze Europy Mistrzów Klubowych najpierw wygrywając z miejscowym klubem Celtic (2:1, 1:1) a w następnej rundzie przegrywając z Górnikiem Zabrze (1:2, 1:1). W 1971 roku zdobywa już 5 mistrzostwo kraju.

W listopadzie 1973 roku trenerem został "Wielki Mistrz" Walery Łobanowski. Już w następnym 1974 roku klub wygrał rozgrywki I ligi ZSRR oraz zdobył Puchar ZSRR.

W 1975 roku Dynamo ponownie zdobył tytuł mistrzowski I ligi radzieckiej oraz odniósł pierwszy wielki sukces na arenie międzynarodowej - Pucharze Zdobywców Pucharów i Superpuchar UEFA. Piłkarz Dynama Ołeh Błochin otrzymał Złotą Piłkę od France Football, czyli zostaje wybrany najlepszym piłkarzem 1975 roku.

[edytuj] 1976-1991

Po triumfie 1975, Dynamo uzyskuje Mistrzostwo ZSRR jeszcze w roku 1977, 1980, 1981, a w 1978 i 1982 Puchar ZSRR. Przez ten czas nie odnosi sukcesów w pucharach europejskich.

Już w następnym 1985 roku klub został mistrzem ZSRR] oraz zdobył kolejny Puchar ZSRR. Klub po raz drugi zdobył Pucharze Zdobywców Pucharów. Następny piłkarz Dynama Ihor Biełanow otrzymał Złotą Piłkę od France Football (1986).

W 1986 roku Dynamo znowu został Mistrzem ZSRR, a w 1987 zdobył Puchar ZSRR.

W 1990 roku Dynamo Kijów w Mistrzostwach ZSRR zdobył ostatni 13 tytuł Mistrza ZSRR oraz po raz dziewiąty został właścicielem Pucharu ZSRR.

[edytuj] 1992-2002

Kiedy ZSRR rozpadł się w roku 1991, klub zaczął swoją przygodę z nowo utworzoną ligą ukraińską. W finale play-off Dynamo Kijów przegrał Tawriji Symferopol 0:1. Potem kolejne 9 razy został Mistrzem Ukrainy.

W 1993 klub przejął na własność Hryhorij Surkis. Nowy właściciel zbudował nową bazę klubu w Koncza-Zaspie, oraz zmodernizował jego infrastrukturę. W 1996 roku Hryhorij Surkis po wybraniu na stanowisko prezesa Zawodowej Ligi Piłkarskiej Ukrainy zrzekł się stanowiska prezesa Dynama Kijów na rzecz swojego młodszego brata, Ihora.

W połowie lat 90. Dynamo zaczęło odnosić sukcesy w rozgrywkach europejskich. Doszedł do 1/4 finału w Lidze Mistrzów UEFA sezonu 1997/1998 oraz do półfinału w Lidze Mistrzów UEFA sezonu 1998/1999. Po tych sukcesach klub sprzedał swoich liderów do czołowych klubów europejskich. Andrij Szewczenko zostaje sprzedany do A.C. Milanu, Serhij Rebrow do Tottenham Hotspur, Ołeh Łużny do Arsenalu Londyn.

W maju 2002 roku podczas ligowego meczu z klubem Metałurh Zaporoże trener drużyny Walery Łobanowski dostał ataku serca i zmarł. Klub po nieprzerwanym 9-letnim okresie paśmie sukcesów został zdetronizowany przez klub z górniczego Doniecka – Szachtara.

[edytuj] 2002-2007

Trenerem został Ołeksij Mychajłyczenko. Dynamo został Mistrzem Ukrainy w 2003 i 2004, zdobył w 2003 roku Puchar Ukrainy oraz w 2004 roku Superpuchar Ukrainy. W 2004 nowym trenerem został Jożef Sabo, potem w 2005 następny wychowanek Dynama Łeonid Buriak. Właśnie od 2005 rozpoczął się okres słabej gry w Lidze Mistrzów - najpierw w 2005 klub nie zakwalifikował się do fazy grupowej, a w sezonie 2006/07 już z nowym selekcjonerem Anatolijem Demjanenkem nie wygrał żadnego meczu. W następnym sezonie 2007/08 było jeszcze gorzej. Trenerem ponownie został Jożef Sabo, ale i z nim klub przegrał wszystkie 6 meczów w grupie.

[edytuj] 2008-

W styczniu 2008 pierwszy raz w historii klubu został zaproszony trener spoza Ukrainy - Jurij Siomin z Rosji. Latem 2008 Dynamo zakwalifikował się do fazy grupowej Ligi Mistrzów, przekonująco pokonując w 3 rundzie kwalifikacyjnej swojego odwiecznego przeciwnika jeszcze z czasów ZSRR - Spartaka Moskwa z jednakowym wynikiem 4:1 w Moskwie i Kijowie.

W 2009 Dynamo, pokonując w meczach play-off Pucharu UEFA takie kluby jak Valencia CF, Metalist Charków i Paris Saint-Germain F.C., w półfinale nie zdołał przyszłego zwycięzcę Pucharu Szachtar Donieck. Ale w Mistrzostwach Ukrainy sezonu 2008/09 Dynamo zdobyli złoto, o 15 pkt wyprzedzając wicemistrza - Szachtara.

W maju 2009 Jurij Siomin z przyczyn osobistych powrócił do Łokomotiwa Moskwa, a jego następcą został inny rosyjski specjalista Walerij Gazzajew.

Źródło: Historia na oficjalnej stronie Dynama Kijów

[edytuj] Sukcesy

[edytuj] Ukraina

• Mistrzostwa Ukrainy:
  • 1 miejsce (13x) (rekord): 1992/93, 1992/93, 1993/94, 1994/95, 1995/96, 1996/97, 1997/98, 1998/99, 1999/00, 2000/01, 2002/03, 2003/04, 2006/07, 2008/09
  • 2 miejsce (5x): 1992, 2001/02, 2004/05, 2005/06, 2007/08

• Puchar Ukrainy:
  • Zdobywca (9x) (rekord): 1992/93, 1995/96, 1997/98, 1998/99, 1999/00, 2002/03, 2004/05, 2005/06, 2006/07
  • Finalista (2x): 2001/02, 2007/08

• Superpuchar Ukrainy:
  • Zdobywca (4x) (rekord): 2004, 2006, 2007, 2009
  • Finalista (2x): 2005, 2008

[edytuj] ZSRR

• Mistrzostwa ZSRR:
  • 1 miejsce (13x) (rekord): 1961, 1966, 1967, 1968, 1971, 1974, 1975, 1977, 1980, 1981, 1985, 1986, 1990
  • 2 miejsce (12x): 1936 (wiosna), 1952, 1952, 1960, 1965, 1969, 1972, 1973, 1976 (jesień), 1978, 1982, 1988
  • 3 miejsce (3x): 1937, 1979, 1989

• Puchar ZSRR:
  • Zdobywca (9x): 1954, 1964, 1966, 1974, 1978, 1982, 1985, 1987, 1990
  • Finalista (1x): 1973

• Puchar sezonu:
  • Zdobywca (3x) (rekord): 1980, 1985, 1986
  • Finalista (1x): 1977

[edytuj] Europa

• Liga Mistrzów
  • Półfinał (3x): 1976/77, 1986/87, 1998/99

• Puchar Zdobywców Pucharów:
  • Zdobywca (2x): 1974/75, 1985/86

• Superpuchar Europy:
  • Zdobywca (1x): 1975
  • Finalista (1x): 1986

• Puchar UEFA
  • Półfinał (1x): 2008/09

[edytuj] Inne

• Puchar Mistrzów WNP:
  • Zdobywca (4x): 1996, 1997, 1998, 2002
  • Finalista (1x): 1999

• Turniej im. Walerego Łobanowskiego:
  • Zdobywca (2x): 2003, 2004

• Puchar Pierwogo Kanału:
  • Zdobywca (1x): 2008

• Trofeo Siudad de Valladolid (Valladolid):
  • Zdobywca (2x): 1973, 1974

• Trofeo Teresa Herrera (A Coruña):
  • Zdobywca (2x): 1981, 1982

• Zalai Hirlap Kupa (Węgry):
  • Zdobywca (1x): 1986

• Trofeo Santiago Bernabéu (Madryt):
  • Zdobywca (1x): 1986

• Pacific Cup (Los Angeles):
  • Zdobywca (1x): 1988

• Memorial Picchi (Livorno):
  • Zdobywca (1x): 1988

• Turniej Pokoju (Shenyang):
  • Zdobywca (1x): 1990 (drużyna rezerwowa)

[edytuj] Piłkarze

• Najlepszy piłkarz Europy (Złota Piłka France Football):
  • Ołeh Błochin (1x): 1975 z Dynamem
  • Ihor Biełanow (1x): 1986 z Dynamem
  • Andrij Szewczenko (1x): 2004 z AC Milan, wychowanek Dynama

• Piłkarze Dynama stanowili trzon kadry narodowej ZSRR.

• Napastnik Dynama Ołeh Błochin jest liderem klasyfikacji najskuteczniejszych (211 bramek) oraz piłkarzy z największą ilością występów (432 mecze) w lidze ZSRR.

• Napastnik Dynama Serhij Rebrow jest liderem klasyfikacji najskuteczniejszych (113 bramek) w lidze ukraińskiej.

[edytuj] Struktura klubu

Swoje mecze domowe klub rozgrywa na im. stadionie "Dynamo" im. Walerego Łobanowskiego, który jest położony w pięknym parku w centrum miasta, blisko brzegów Dniepru. Klub posiada również nowoczesny ośrodek treningowy w dzielnicy Koncza-Zaspa. Najważniejsze mecze są rozgrywane na 90-tysięcznym stadionie w należącym do miasta Narodowym Kompleksie Olimpijskim.

Dynamo Kijów utrzymuje także swoje własne szkółki piłkarskie dla dzieci i młodzieży, mające siedziby również w Kijowie. Rezerwowa drużyna Dynamo Kijów, inaczej zwana "dubl" (ukr. дубль), występuje w rozgrywkach Mistrzostw Ukrainy spośród młodzieży. Juniorskie drużyny są potocznie nazywane Dynamo-2 i Dynamo-3 występują w niższych ligach Mistrzostw Ukrainy. Andrij Szewczenko, jeden z najsłynniejszych byłych graczy Dynama, ukończył właśnie taką szkółkę.

[edytuj] Skład w sezonie 2009/2010

Nr Pozycja Piłkarz 1 1 bramkarzBR Ołeksandr Szowkowski 2 2 obrońcaOB Danilo Silva 3 2 obrońcaOB Betão 4 3 pomocnikPO Tiberiu Ghioane 5 3 pomocnikPO Ognjen Vukojević 6 2 obrońcaOB Goran Sablić 7 4 napastnikNA Andrij Szewczenko (wicekapitan) 8 3 pomocnikPO Kyryło Petrow 9 4 napastnikNA Andrij Jarmołenko 10 4 napastnikNA Artem Miłewski (kapitan) 11 3 pomocnikPO Roman Eremenko 17 2 obrońcaOB Taras Mychałyk 19 3 pomocnikPO Denys Harmasz 20 3 pomocnikPO Ołeh Husiew

Nr Pozycja Piłkarz 21 3 pomocnikPO Gérson Magrão 22 4 napastnikNA Artem Kraweć 25 3 pomocnikPO Ayila Yussuf 26 2 obrońcaOB Andrij Nesmaczny 30 2 obrońcaOB Badr El Kaddouri 31 1 bramkarzBR Stanisław Bohusz 34 2 obrońcaOB Jewhen Chaczeridi 36 3 pomocnikPO Miloš Ninković 44 2 obrońcaOB Leandro Almeida da Silva 49 4 napastnikNA Roman Zozula 71 1 bramkarzBR Denys Bojko 74 1 bramkarzBR Artem Kyczak 2 obrońcaOB Władysław Kalitwincew

[edytuj] Piłkarze na wypożyczeniu

Nr Pozycja Piłkarz 28 3 pomocnikPO Chahir Belghazouani (wypożyczony do Tours FC) 55 1 bramkarzBR Ołeksandr Rybka (wypożyczony do Obołoni Kijów) 3 pomocnikPO Carlos Corrêa (wypożyczony do Atletico Mineiro) 4 napastnikNA Atanas Czipiłow (wypożyczony do PFK Montana) 4 napastnikNA Balázs Farkas (wypożyczony do FC Fehérvár) 2 obrońcaOB Andrij Fartuszniak (wypożyczony do Obołoni Kijów) 4 napastnikNA Guilherme (wypożyczony do CSKA Moskwa) 2 obrońcaOB Andriej Jeszczenko (wypożyczony do Arsenału Kijów) 3 pomocnikPO Dmytro Korkiszko (wypożyczony do Arsenału Kijów) 3 pomocnikPO Pawło Ksionz (wypożyczony do PFK Oleksandria) 3 pomocnikPO Michael (wypożyczony do Flamengo) 9 3 pomocnikPO Mykoła Moroziuk (wypożyczony do Krywbasu Krzywy Róg) 3 pomocnikPO Ołeksandr Nazarczuk (wypożyczony do Wołyni Łuck) 3 pomocnikPO Andrij Oberemko (wypożyczony do Krywbasu Krzywy Róg) 33 4 napastnikNA Emmanuel Okoduwa (wypożyczony do Kubania Krasnodar) 15 2 obrońcaOB Pape Diakhaté (wypożyczony do AS Saint-Étienne) 2 obrońcaOB Rodrigo (wypożyczony do Grêmio) 2 obrońcaOB Ołeksandr Romanczuk (wypożyczony do Arsenału Kijów) 4 napastnikNA Māris Verpakovskis (wypożyczony do Ergotelisa Iraklion) 4 napastnikNA Andrej Warankau (wypożyczony do Krywbasu Krzywy Róg)

[edytuj] Piłkarze

 Osobny artykuł: Lista piłkarzy Dynama Kijów.

[edytuj] Trenerzy

 Osobny artykuł: Lista trenerów Dynama Kijów.

[edytuj] Statystyka

[edytuj] Związek Radziecki

[edytuj] Ukraina

Źródło: Chronologia występów na oficjalnej stronie Dynama Kijów

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona klubu (ukr.)
• Strona o historii i statystykach Dynama Kijów (ros.)
• Informacja o klubie na stronie UkrSoccerHistory (ang. • ros. • ukr.)
• Informacja o klubie na wildball.ru (ros.)

p • d • e Ukraińska Premier Liha w sezonie 2009/10 Arsenał Kijów • Czornomorec Odessa • Dnipro Dniepropetrowsk • Dynamo Kijów • Illicziwec Mariupol • Karpaty Lwów • Krywbas Krzywy Róg • Metalist Charków • Metałurh Donieck • Metałurh Zaporoże • Obołoń Kijów • Szachtar Donieck • Tawrija Symferopol • Worskła Połtawa • Zakarpattia Użhorod • Zoria Ługańsk

p • d • e Liga Mistrzów w sezonie 2009/10 Grupa A Bayern Monachium • Juventus Turyn • Girondins Bordeaux • Maccabi Hajfa Grupa B Manchester United F.C. • CSKA Moskwa • Beşiktaş Stambuł • VfL Wolfsburg Grupa C A.C. Milan • Real Madryt • Olympique Marsylia • FC Zürich Grupa D Chelsea Londyn • FC Porto • Atlético Madryt • APOEL Nikozja Grupa E Liverpool F.C. • Olympique Lyon • ACF Fiorentina • Debreczyn VSC Grupa F FC Barcelona • Inter Mediolan • Dynamo Kijów • Rubin Kazań Grupa G Sevilla FC • Rangers F.C. • VfB Stuttgart • Unirea Urziceni Grupa H Arsenal Londyn • AZ Alkmaar • Olympiakos Pireus • Standard Liège

p • d • e Zwycięzcy Pucharu Zdobywców Pucharów 1961: Fiorentina • 1962: Atlético Madryt • 1963: Tottenham Hotspur • 1964: Sporting CP • 1965: West Ham United • 1966: Borussia Dortmund • 1967: Bayern Monachium • 1968: A.C. Milan • 1969: Slovan Bratysława • 1970: Manchester City • 1971: Chelsea Londyn • 1972: Rangers F.C. • 1973: A.C. Milan • 1974: 1. FC Magdeburg • 1975: Dynamo Kijów • 1976: RSC Anderlecht • 1977: Hamburger SV • 1978: RSC Anderlecht • 1979: FC Barcelona • 1980: Valencia CF • 1981: Dinamo Tbilisi • 1982: FC Barcelona • 1983: Aberdeen F.C. • 1984: Juventus Turyn • 1985: Everton F.C. • 1986: Dynamo Kijów • 1987: Ajax Amsterdam • 1988: KV Mechelen • 1989: FC Barcelona • 1990: Sampdoria Genua • 1991: Manchester United F.C. • 1992: Werder Brema • 1993: Parma F.C. • 1994: Arsenal Londyn • 1995: Real Saragossa • 1996: Paris Saint-Germain F.C. • 1997: FC Barcelona • 1998: Chelsea Londyn • 1999: Lazio Rzym

p • d • e Zwycięzcy Superpucharu Europy UEFA 1973: Ajax Amsterdam • 1974: Ajax Amsterdam • 1975: Dynamo Kijów • 1976: RSC Anderlecht • 1977: Liverpool F.C. • 1978: RSC Anderlecht • 1979: Nottingham Forest F.C. • 1980: Valencia CF • 1983: Aston Villa F.C. • 1984: Aberdeen F.C. • 1985: Juventus Turyn • 1986: Steaua Bukareszt • 1987: FC Porto • 1988: KV Mechelen • 1989: A.C. Milan • 1990: A.C. Milan • 1991: Manchester United F.C. • 1992: FC Barcelona • 1993: Parma F.C. • 1994: A.C. Milan • 1995: Ajax Amsterdam • 1996: Juventus Turyn • 1997: FC Barcelona • 1998: Chelsea Londyn • 1999: Lazio Rzym • 2000: Galatasaray SK • 2001: Liverpool F.C. • 2002: Real Madryt • 2003: A.C. Milan • 2004: Valencia CF • 2005: Liverpool F.C. • 2006: Sevilla FC • 2007: A.C. Milan • 2008: Zenit Sankt Petersburg • 2009:  FC Barcelona