Dynamo Kijów – Walery Łobanowski

Dynamo Kijów

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Dynamo Kijów
Pełna nazwa Футбольний Клуб «Динамо» Київ
Przydomek біло-сині (biało-niebieskie)
chluba Ukrainy
Barwy biało-niebieskie
Data założenia 1927
Adres ul.Hruszewskoho 3
01001 Kijów
Stadion Stadion Dynamo im. W.Łobanowskiego, Stadion Olimpijski
Liczba miejsc 16 900, 69 000
Prezes Ukraina Ihor Surkis
Trener Rosja Walerij Gazzajew od 2009[1]
Liga Wyszcza Liha
Rozgrywki Premier Liha
Puchar Ukrainy
Puchar UEFA
2008/09 1 miejsce
2007/08 2 miejsce
Debiut w najwyższej lidze 1992
Sukcesy 13 × Mistrz Ukrainy
9 × Puchar Ukrainy
4 × Superpuchar Ukrainy
2 × Puchar Zdobywców Pucharów
1 × Superpuchar Europy
Kit left arm adidasstripesonwhite.png Kit body thindarkbluestripes.png Kit right arm adidasstripesonwhite.png
Kit shorts adidasonwhite.png
Kit socks 3 stripes blue.png
Stroje
domowe
Kit left arm shoulder stripes white stripes half.png Kit body shoulder stripes white stripes.png Kit right arm shoulder stripes white stripes half.png
Kit shorts adidaswhite.png
Kit socks 3 stripes white.png
Stroje
wyjazdowe
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa klubu

Dynamo Kijów (ukr. Футбольний Клуб «Динамо» Київ, Futbolnyj Kłub "Dynamo" Kyjiw, ros. Футбольный Клуб «Динамо» Киев, Futbolnyj Kłub "Dinamo" Kijew) - ukraiński klub piłkarski z siedzibą w Kijowie, założony w 1927, najbardziej utytułowany ukraiński klub, wielokrotny mistrz ZSRR i niepodległej Ukrainy, dwukrotny zdobywca europejskiego Pucharu Zdobywców Pucharów.

Występuje w rozgrywkach ukraińskiej Premier Lihi.

Spis treści

[edytuj] Historia

[edytuj] 1927-1946

Klub sportowy Dynamo Kijów powstał 13 maja 1927 jako Kijowskie Proletariackie Stowarzyszenie Sportowe "Dynamo" (ros. Киевское пролетарское спортивное общество «Динамо», Kijewskoje proletarskoje sportiwnoje obszczestwo "Dinamo")[2].

5 kwietnia 1928 z inicjatywy naczelnika Okręgowego Oddziału OGPU w Kijowie Semena Zapadnego zaczęto formować drużynę piłkarską. Jego zastępca Siergiej Barminski zaczął rekrutować do zespołu funkcjonariuszy OGPU oraz piłkarzy innych kijowskich zespołów piłkarskich. Pierwszy oficjalny mecz rozegrano 17 lipca 1928 z drużyną Dynamo Odessa (2:2). W lipcu 1928 Dynamo gościł mistrzów Moskwy - drużynę Dynamo Moskwa (2:6). W 1929 Dynamo rozegrał pierwszy mecz międzynarodowy z austriacką drużyną robotniczą.

W pierwszych latach istnienia klubu, do momentu utworzenia I ligi ZSRR, klub występował w rozgrywkach Towarzystwa Sportowego "Dynamo"

W 1936 Dynamo Kijów wystartowało w rozgrywkach I ligi Radzieckiej w najwyższej klasie rozgrywkowej - grupie A. Mecz otwarcia sezonu rozegrano w Kijowie 24 maja 1936 na stadionie przy Alei Petrowskiej. Gospodarze ulegli piłkarzom Dynama Moskwa 1:5. Pierwszą bramkę dla Dynama Kijów w historii rozgrywek I ligi ZSRR zdobył Mykoła Machynia. W pierwszym sezonie Dynamo Kijów uzyskał drugie miejsce.

Dynamo Kijów we wszystkich sezonach występował w najwyższej klasie rozgrywkowej Mistrzostw ZSRR nigdy nie spadając do niższej ligi (w lidze radzieckiej tylko Dynamo Moskwa osiągnął podobny sukces).

W latach 1937-1941 przebudowano kijowski Stadion Czerwony. Nadano mu wówczas nazwęStadion Republikański.

Po rozpoczęciu wojny w 1941 większość piłkarzy zmobilizowano do wojska. Jeńcami wojennymi zostali Ołeksij Kłymenko, Mykoła Korotkyh, Iwan Kuźmenko, Mykoła Trusewicz. Po wyjściu z niewoli razem z innymi piłkarzami z Kijowa w zakładzie piekarskim zorganizowali drużynę Start Kijów. W 1942 piłkarze rozegrali dziewięć meczów towarzyskich. Później trafili do obozu koncentracyjnego, w którym stracono: Ołeksij Kłymenko, Iwan Kuźmenko, Mykoła Trusewicz. Mykoła Korotkych jako funkcjonariusz NKWD został zamordowany przez Gestapo.

[edytuj] 1946-1961

Po zakończeniu wojny wrócili do drużyny tylko Anton Idzkowski, Mykoła Machynia, Makar Honczarenko. W 1946 Dynamo zajęło przedostatnie miejsce i według regulaminu miało spaść do niższej ligi. Jednak ze względu na wielkie straty podczas wojny drużynę pozostawiono w lidze.

Od 1946 do 1951 9 razy miała miejsce zmiana trenera. Dopiero od 1951 roku, kiedy zaproszono szkoleniowca Olega Oszenkowa, drużyna zaczęła odnosić oczekiwane sukcesy. Już w następnym sezonie (1952) klub uzyskał drugie miejsce po raz drugi, a w 1954 roku pierwszy Puchar ZSRR w piłce nożnej.

W 1961 roku przyszedł pierwszy sukces. Klub Dynamo Kijów na czele z Wiaczesławem Sołowiowem został Mistrzem ZSRR. Pierwszy raz klub spoza Moskwy osiągnął podobny sukces.

[edytuj] 1962-1975

W radzieckiej piłce nożnej nastąpiła era Dynama Kijów. W 1964 roku klub prowadzony przez Wiktora Masłowa zdobył kolejny puchar kraju. Jako pierwszy radziecki klub wystartował w europejskich Pucharach. 2 września 1965 roku Dynamo Kijów zadebiutował w Pucharze Zdobywców Pucharów pokonując na wyjeździe irlandzki Coleraine (6:1).

W 1966 klub znowu wygrał Puchar Związku Radzieckiego a w 1966, 1967, 1968 tytuł Mistrza ZSRR. 20 września 1967 roku w Glasgow Dynamo Kijów zadebiutował w Pucharze Europy Mistrzów Klubowych najpierw wygrywając z miejscowym klubem Celtic (2:1, 1:1) a w następnej rundzie przegrywając z Górnikiem Zabrze (1:2, 1:1). W 1971 roku zdobywa już 5 mistrzostwo kraju.

W listopadzie 1973 roku trenerem został "Wielki Mistrz" Walery Łobanowski. Już w następnym 1974 roku klub wygrał rozgrywki I ligi ZSRR oraz zdobył Puchar ZSRR.

W 1975 roku Dynamo ponownie zdobył tytuł mistrzowski I ligi radzieckiej oraz odniósł pierwszy wielki sukces na arenie międzynarodowej - Pucharze Zdobywców Pucharów i Superpuchar UEFA. Piłkarz Dynama Ołeh Błochin otrzymał Złotą Piłkę od France Football, czyli zostaje wybrany najlepszym piłkarzem 1975 roku.

[edytuj] 1976-1991

Po triumfie 1975, Dynamo uzyskuje Mistrzostwo ZSRR jeszcze w roku 1977, 1980, 1981, a w 1978 i 1982 Puchar ZSRR. Przez ten czas nie odnosi sukcesów w pucharach europejskich.

Już w następnym 1985 roku klub został mistrzem ZSRR] oraz zdobył kolejny Puchar ZSRR. Klub po raz drugi zdobył Pucharze Zdobywców Pucharów. Następny piłkarz Dynama Ihor Biełanow otrzymał Złotą Piłkę od France Football (1986).

W 1986 roku Dynamo znowu został Mistrzem ZSRR, a w 1987 zdobył Puchar ZSRR.

W 1990 roku Dynamo Kijów w Mistrzostwach ZSRR zdobył ostatni 13 tytuł Mistrza ZSRR oraz po raz dziewiąty został właścicielem Pucharu ZSRR.

[edytuj] 1992-2002

Kiedy ZSRR rozpadł się w roku 1991, klub zaczął swoją przygodę z nowo utworzoną ligą ukraińską. W finale play-off Dynamo Kijów przegrał Tawriji Symferopol 0:1. Potem kolejne 9 razy został Mistrzem Ukrainy.

W 1993 klub przejął na własność Hryhorij Surkis. Nowy właściciel zbudował nową bazę klubu w Koncza-Zaspie, oraz zmodernizował jego infrastrukturę. W 1996 roku Hryhorij Surkis po wybraniu na stanowisko prezesa Zawodowej Ligi Piłkarskiej Ukrainy zrzekł się stanowiska prezesa Dynama Kijów na rzecz swojego młodszego brata, Ihora.

W połowie lat 90. Dynamo zaczęło odnosić sukcesy w rozgrywkach europejskich. Doszedł do 1/4 finału w Lidze Mistrzów UEFA sezonu 1997/1998 oraz do półfinału w Lidze Mistrzów UEFA sezonu 1998/1999. Po tych sukcesach klub sprzedał swoich liderów do czołowych klubów europejskich. Andrij Szewczenko zostaje sprzedany do A.C. Milanu, Serhij Rebrow do Tottenham Hotspur, Ołeh Łużny do Arsenalu Londyn.

W maju 2002 roku podczas ligowego meczu z klubem Metałurh Zaporoże trener drużyny Walery Łobanowski dostał ataku serca i zmarł. Klub po nieprzerwanym 9-letnim okresie paśmie sukcesów został zdetronizowany przez klub z górniczego DonieckaSzachtara.

[edytuj] 2002-2007

Trenerem został Ołeksij Mychajłyczenko. Dynamo został Mistrzem Ukrainy w 2003 i 2004, zdobył w 2003 roku Puchar Ukrainy oraz w 2004 roku Superpuchar Ukrainy. W 2004 nowym trenerem został Jożef Sabo, potem w 2005 następny wychowanek Dynama Łeonid Buriak. Właśnie od 2005 rozpoczął się okres słabej gry w Lidze Mistrzów - najpierw w 2005 klub nie zakwalifikował się do fazy grupowej, a w sezonie 2006/07 już z nowym selekcjonerem Anatolijem Demjanenkem nie wygrał żadnego meczu. W następnym sezonie 2007/08 było jeszcze gorzej. Trenerem ponownie został Jożef Sabo, ale i z nim klub przegrał wszystkie 6 meczów w grupie.

[edytuj] 2008-

W styczniu 2008 pierwszy raz w historii klubu został zaproszony trener spoza Ukrainy - Jurij Siomin z Rosji. Latem 2008 Dynamo zakwalifikował się do fazy grupowej Ligi Mistrzów, przekonująco pokonując w 3 rundzie kwalifikacyjnej swojego odwiecznego przeciwnika jeszcze z czasów ZSRR - Spartaka Moskwa z jednakowym wynikiem 4:1 w Moskwie i Kijowie.

W 2009 Dynamo, pokonując w meczach play-off Pucharu UEFA takie kluby jak Valencia CF, Metalist Charków i Paris Saint-Germain F.C., w półfinale nie zdołał przyszłego zwycięzcę Pucharu Szachtar Donieck. Ale w Mistrzostwach Ukrainy sezonu 2008/09 Dynamo zdobyli złoto, o 15 pkt wyprzedzając wicemistrza - Szachtara.

W maju 2009 Jurij Siomin z przyczyn osobistych powrócił do Łokomotiwa Moskwa, a jego następcą został inny rosyjski specjalista Walerij Gazzajew.

Źródło: Historia na oficjalnej stronie Dynama Kijów

[edytuj] Sukcesy

[edytuj] Ukraina

[edytuj] ZSRR

[edytuj] Europa

[edytuj] Inne

  • Simple gold cup.svg Turniej Pokoju (Shenyang):
    • Gold medal with cup.svg Zdobywca (1x): 1990 (drużyna rezerwowa)

[edytuj] Piłkarze

  • Soccer ball.svg Napastnik Dynama Ołeh Błochin jest liderem klasyfikacji najskuteczniejszych (211 bramek) oraz piłkarzy z największą ilością występów (432 mecze) w lidze ZSRR.

[edytuj] Struktura klubu

Swoje mecze domowe klub rozgrywa na im. stadionie "Dynamo" im. Walerego Łobanowskiego, który jest położony w pięknym parku w centrum miasta, blisko brzegów Dniepru. Klub posiada również nowoczesny ośrodek treningowy w dzielnicy Koncza-Zaspa. Najważniejsze mecze są rozgrywane na 90-tysięcznym stadionie w należącym do miasta Narodowym Kompleksie Olimpijskim.

Dynamo Kijów utrzymuje także swoje własne szkółki piłkarskie dla dzieci i młodzieży, mające siedziby również w Kijowie. Rezerwowa drużyna Dynamo Kijów, inaczej zwana "dubl" (ukr. дубль), występuje w rozgrywkach Mistrzostw Ukrainy spośród młodzieży. Juniorskie drużyny są potocznie nazywane Dynamo-2 i Dynamo-3 występują w niższych ligach Mistrzostw Ukrainy. Andrij Szewczenko, jeden z najsłynniejszych byłych graczy Dynama, ukończył właśnie taką szkółkę.

[edytuj] Skład w sezonie 2009/2010

Nr Pozycja Piłkarz
1 Ukraina BR Ołeksandr Szowkowski
2 Brazylia OB Danilo Silva
3 Brazylia OB Betão
4 Rumunia PO Tiberiu Ghioane
5 Chorwacja PO Ognjen Vukojević
6 Chorwacja OB Goran Sablić
7 Ukraina NA Andrij Szewczenko (wicekapitan)
8 Ukraina PO Kyryło Petrow
9 Ukraina NA Andrij Jarmołenko
10 Ukraina NA Artem Miłewski (kapitan)
11 Finlandia PO Roman Eremenko
17 Ukraina OB Taras Mychałyk
19 Ukraina PO Denys Harmasz
20 Ukraina PO Ołeh Husiew
Nr Pozycja Piłkarz
21 Brazylia PO Gérson Magrão
22 Ukraina NA Artem Kraweć
25 Nigeria PO Ayila Yussuf
26 Ukraina OB Andrij Nesmaczny
30 Maroko OB Badr El Kaddouri
31 Ukraina BR Stanisław Bohusz
34 Ukraina OB Jewhen Chaczeridi
36 Serbia PO Miloš Ninković
44 Brazylia OB Leandro Almeida da Silva
49 Ukraina NA Roman Zozula
71 Ukraina BR Denys Bojko
74 Ukraina BR Artem Kyczak
Ukraina OB Władysław Kalitwincew

[edytuj] Piłkarze na wypożyczeniu

Nr Pozycja Piłkarz
28 Francja PO Chahir Belghazouani (wypożyczony do Tours FC)
55 Ukraina BR Ołeksandr Rybka (wypożyczony do Obołoni Kijów)
Brazylia PO Carlos Corrêa (wypożyczony do Atletico Mineiro)
Bułgaria NA Atanas Czipiłow (wypożyczony do PFK Montana)
Węgry NA Balázs Farkas (wypożyczony do FC Fehérvár)
Ukraina OB Andrij Fartuszniak (wypożyczony do Obołoni Kijów)
Brazylia NA Guilherme (wypożyczony do CSKA Moskwa)
Rosja OB Andriej Jeszczenko (wypożyczony do Arsenału Kijów)
Ukraina PO Dmytro Korkiszko (wypożyczony do Arsenału Kijów)
Ukraina PO Pawło Ksionz (wypożyczony do PFK Oleksandria)
Brazylia PO Michael (wypożyczony do Flamengo)
9 Ukraina PO Mykoła Moroziuk (wypożyczony do Krywbasu Krzywy Róg)
Ukraina PO Ołeksandr Nazarczuk (wypożyczony do Wołyni Łuck)
Ukraina PO Andrij Oberemko (wypożyczony do Krywbasu Krzywy Róg)
33 Nigeria NA Emmanuel Okoduwa (wypożyczony do Kubania Krasnodar)
15 Senegal OB Pape Diakhaté (wypożyczony do AS Saint-Étienne)
Brazylia OB Rodrigo (wypożyczony do Grêmio)
Ukraina OB Ołeksandr Romanczuk (wypożyczony do Arsenału Kijów)
Łotwa NA Māris Verpakovskis (wypożyczony do Ergotelisa Iraklion)
Białoruś NA Andrej Warankau (wypożyczony do Krywbasu Krzywy Róg)

[edytuj] Piłkarze

Information icon.svg Osobny artykuł: Lista piłkarzy Dynama Kijów.

[edytuj] Trenerzy

Information icon.svg Osobny artykuł: Lista trenerów Dynama Kijów.

[edytuj] Statystyka

[edytuj] Związek Radziecki

Sezon Rozgrywki Miejsce/ (Ilość drużyn) M. Z. R. P. B+ B- Pkt. Puchar Europa Uwagi
1936 (Wiosna) I (Grupa A) 2/(7) 6 4 0 2 18 11 14 3 pkt za zwycięstwo, 2 - remis, 1 – porażkę
1936 (Jesień) I (Grupa A) 6/(8) 7 1 3 3 16 19 12 1/32 finału 3 pkt za zwycięstwo, 2 - remis, 1 – porażkę
1937 I (Grupa A) 3/(9) 16 7 6 3 33 24 36 1/4 finału 3 pkt za zwycięstwo, 2 - remis, 1 – porażkę
1938 I (Grupa A) 4/(26) 25 15 6 4 76 35 36 1/16 finału 2 pkt za zwycięstwo, 1 - remis, 0 – porażkę
1939 I (Grupa A) 8/(14) 26 9 8 9 39 44 26 1/16 finału 2 pkt za zwycięstwo, 1 - remis, 0 – porażkę
1940 I (Grupa A) 8/(13) 24 6 9 9 32 49 21 Nie wystartował 2 pkt za zwycięstwo, 1 - remis, 0 – porażkę
1941 I (Grupa A) 8/(15) 9 4 2 3 16 14 10 Nie wystartował Rozgrywki nieukończone
1942 Rozgrywki nie odbyły się
1943 Rozgrywki nie odbyły się
1944 Rozgrywki nie odbyły się
1945 I (1 Grupa) 11/(12) 22 1 6 15 13 50 8 1/16 finału
1946 I (1 Grupa) 12/(12) 22 4 5 13 18 39 13 Półfinał
1947 I (1 Grupa) 4/(13) 24 9 9 6 27 31 27 1/4 finału
1948 I (1 Grupa) 10/(14) 26 7 6 13 32 50 20 1/4 finału
1949 I (1 Grupa) 7/(18) 34 17 6 11 48 47 40 1/8 finału
1950 I (Klasa A) 13/(19) 36 10 11 15 39 53 31 1/16 finału
1951 I (Klasa A) 8/(15) 28 9 9 10 43 39 27 1/8 finału
1952 I (Klasa A) 2/(14) 13 7 3 3 26 14 17 1/32 finału
1953 I (Klasa A) 8/(11) 20 6 5 9 21 26 17 1/8 finału
1954 I (Klasa A) 5/(13) 24 8 10 6 31 29 26 Zwycięzca
1955 I (Klasa A) 6/(12) 22 8 6 8 31 37 22 1/8 finału
1956 I (Klasa A) 4/(12) 22 7 10 5 32 31 24 Nie wystartował
1957 I (Klasa A) 6/(12) 22 8 7 7 30 30 23 1/8 finału
1958 I (Klasa A) 6/(12) 22 7 9 6 40 33 23 1/8 finału
1959 I (Klasa A) 7/(12) 22 6 8 8 26 33 20 1/16 finału
1960 (Wiosna) I (Klasa A, Podgrupa II) 1/(11) 20 13 2 5 46 23 28 Runda kwalifikacyjna
1960 I (Klasa A, Finał) 2/(6) 10 5 1 4 19 14 11 Nie wystartował
1961 (Wiosna) I (Klasa A, Podgrupa II) 2/(11) 20 12 5 3 41 19 29 Runda kwalifikacyjna
1961 I (Klasa A, Finał) 1/(10) 30 18 9 3 58 28 45 1/8 finału Wiosennne wyniki włączone do tablicy finalowej. Każda zakwalifikowana drużyna grała tylko z drużyną z innej wiosennej grupy
1962 (Wiosna) I (Klasa A, Podgrupa I) 1/(11) 20 14 5 1 44 20 33 Runda kwalifikacyjna
1962 I (Klasa A, Finał) 5/(12) 22 8 9 5 36 28 25 1/8 finału
1963 I (Klasa A, 1 Grupa) 9/(20) 38 16 12 10 68 48 44 1/8 finału
1964 I (Klasa A, 1 Grupa) 6/(17) 32 10 16 6 42 29 36 Zwycięzca
1965 I (Klasa A, 1 Grupa) 2/(17) 32 22 6 4 58 22 50 1/16 finału
1966 I (Klasa A, 1 Grupa) 1/(19) 36 23 10 3 66 17 56 Zwycięzca PZPK 1/4 finału
1967 I (Klasa A, 1 Grupa) 1/(19) 36 21 12 3 51 11 54 1/8 finału
1968 I (Klasa A, 1 Grupa) 1/(20) 38 21 15 3 58 25 57 1/8 finału PEMK 1/8 finału (2 runda)
1969 (Wiosna) I (Klasa A, Podgrupa I) 1/(10) 18 10 8 0 25 6 28 Runda kwalifikacyjna
1969 I (Klasa A, 1 Grupa) 2/(14) 26 16 7 3 37 13 39 1/4 finału PEMK bojkot rozgrywek europejskich
1970 I (Wysshaja grupa A) 7/(17) 32 14 5 13 36 32 33 Półfinał PEMK 1/8 finału (2 runda)
1971 I (Wyższa Liga) 1/(16) 30 17 10 3 41 17 44 1/8 finału
1972 I (Wyższa Liga) 2/(16) 30 12 11 7 52 38 35 1/8 finału
1973 I (Wyższa Liga) 2/(16) 30 16 8 6 44 23 36 Finalista PEMK 1/4 finału za 4 remisy – 1 pkt, za inne 4 remisy – 0 pkt
1974 I (Wyższa Liga) 1/(16) 30 14 12 4 49 24 40 Zwycięzca PU 1/8 finału (3 runda)
1975 I (Wyższa Liga) 1/(16) 30 17 9 4 53 30 43 1/4 finału PZPK Zwycięzca Zwycięzca Superpucharu UEFA
1976 (Wiosna) I (Wyższa Liga) 8/(16) 15 5 5 5 14 12 15
1976 (Jesień) I (Wyższa Liga) 2/(16) 15 6 6 3 22 16 18 1/4 finału PEMK 1/4 finału
1977 I (Wyższa Liga) 1/(16) 30 14 15 1 51 12 43 1/4 finału PEMK Półfinał
1978 I (Wyższa Liga) 2/(16) 30 15 9 6 42 20 38 Zwycięzca PU 1/32 finału (1 runda) -1 pkt za przekroczenie limitu remisów
1979 I (Wyższa Liga) 3/(18) 34 21 5 8 51 26 47 1/4 finału PEMK 1/8 finału (2 runda)
1980 I (Wyższa Liga) 1/(18) 34 21 9 4 63 23 51 Półfinał PU 1/8 finału (3 runda)
1981 I (Wyższa Liga) 1/(18) 34 22 9 3 58 26 53 1/4 finału PU 1/32 finału (1 runda)
1982 I (Wyższa Liga) 2/(18) 34 18 10 6 58 25 46 Zwycięzca PEMK 1/4 finału
1983 I (Wyższa Liga) 7/(18) 34 14 10 10 50 34 38 1/4 finału PEMK 1/4 finału
1984 I (Wyższa Liga) 10/(18) 34 12 13 9 46 30 34 1/8 finału PU 1/32 finału (1 runda) -3 pkt za przekroczone remisy
1985 I (Wyższa Liga) 1/(18) 34 20 8 6 64 26 48 Zwycięzca
1986 I (Wyższa Liga) 1/(16) 30 14 11 5 53 33 39 1/8 finału PZPK Zwycięzca Finalista Superpucharu UEFA
1987 I (Wyższa Liga) 6/(16) 30 11 10 9 37 27 32 Zwycięzca PEMK Półfinał
1988 I (Wyższa Liga) 2/(16) 30 17 9 4 43 19 43 1/8 finału PEMK 1/16 finału (1 runda)
1989 I (Wyższa Liga) 3/(16) 30 13 12 5 44 27 38 Półfinał
1990 I (Wyższa Liga) 1/(13) 24 14 6 4 44 20 34 Zwycięzca PU 1/8 finału (3 runda)
1991 I (Wyższa Liga) 5/(16) 30 13 9 8 43 34 35 1/16 finału PZPK 1/4 finału Zrezygnował z Pucharu ZSRR. Dalej awansował Tekstilszczik Kamyszyn

[edytuj] Ukraina

Sezon Rozgrywki Miejsce/ (Ilość drużyn) M. Z. R. P. B+ B- Pkt. Puchar Europa Uwagi
1992 I (Wyszcza Liha) 2/(10) 18 13 4 1 31 13 30 1/4 finału PEMK Faza grupowa Zrezygnował z Pucharu ZSRR na stadii 1/4 finału.[3]
Finał: Tawrija Symferopol-Dynamo Kijów-1:0
1992/93 I (Wyszcza Liha) 1/(16) 30 18 8 4 59 14 44 Zwycięzca PU 1/16 finału (2 runda)
1993/94 I (Wyszcza Liha) 1/(18) 34 23 10 1 61 21 56 1/8 finału LM 1 runda
1994/95 I (Wyszcza Liha) 1/(18) 34 25 8 1 87 24 83 1/4 finału LM Faza finałowa
1995/96 I (Wyszcza Liha) 1/(18) 34 24 7 3 65 17 79 Zwycięzca LM Faza grupowa Dyskwalifikowany z LM za próbę przekupstwa
1996/97 I (Wyszcza Liha) 1/(16) 30 23 4 3 69 20 73 1/8 finału PU 1/32 finału (1 runda) LM - Runda kwalifikacyjna
1997/98 I (Wyszcza Liha) 1/(16) 30 23 3 4 70 15 72 Zwycięzca LM 1/4 finału
1998/99 I (Wyszcza Liha) 1/(16) 30 23 5 2 75 17 74 Zwycięzca LM 1/2 finału
1999/00 I (Wyszcza Liha) 1/(16) 30 27 3 0 85 18 84 Zwycięzca LM 2 faza grupowa
2000/01 I (Wyszcza Liha) 1/(14) 26 20 4 2 58 17 64 1/16 finału LM 1 faza grupowa Zrezygnował z Pucharu Ukrainy. Dalej awansował Spartak Sumy
2001/02 I (Wyszcza Liha) 2/(14) 26 20 5 1 62 9 65 Finalista LM I faza grupowa
2002/03 I (Wyszcza Liha) 1/(16) 30 23 4 3 66 20 73 Zwycięzca PU 3 runda LM - I faza grupowa
2003/04 I (Wyszcza Liha) 1/(16) 30 23 4 3 68 20 73 1/2 finału LM I faza grupowa
2004/05 I (Wyszcza Liha) 2/(16) 30 23 4 3 58 14 73 Zwycięzca PU 1/32 finału LM - I faza grupowa
2005-06 I (Wyszcza Liha) 2/(16) 30 23 6 1 68 20 75 Zwycięzca LM 2 runda kwalifikacyjna
2006/07 I (Wyszcza Liha) 1/(16) 30 22 8 0 67 23 74 Zwycięzca LM Faza grupowa
2007/08 I (Wyszcza Liha) 2/(16) 30 22 5 3 65 26 71 Finalista LM Faza grupowa
2008/09 I (Premier Liha) 1/(16) 30 26 1 3 71 19 79 1/2 finału PU 1/2 finału LM - I faza grupowa
2009/10 I (Premier Liha) 1/(16) LM I faza grupowa

Źródło: Chronologia występów na oficjalnej stronie Dynama Kijów

Przypisy

  1. http://sport.onet.pl/74318,1248685,1977466,,gazzajew_trenerem_dynama_kijow,wiadomosc.html | Gazzajew trenerem Dynama Kijów<
  2. Олег Тимофеев: Великие клубы мира: "Динамо" на страницах еженедельника "Футбол. Хоккей" (ros.). www.fcdynamo.kiev.ua, 21 grudnia 2005. [dostęp 9 listopada 2008].
  3. Klub Pamir Duszanbe awansował do 1/2 finału przez walkower.

[edytuj] Linki zewnętrzne






Alitalia odwołuje loty z powodu strajku
Włoskie linie lotnicze Alitalia odwołały lub przesunęły w poniedziałek część lotów we Włoszech z powodu 4-godzinnego strajku pilotów, personelu pokładowego i bagażowych.
Francja: Klęska partii Sarkozy'ego w wyborach lokalnych
Partia prezydenta Francji Nicolasa Sarkozy'ego będzie kontrolować tylko 3 z 26 regionów metropolitalnych, podczas gdy lewica przejęła aż 23 - wskazują opublikowane dziś ostateczne wyniki niedzielnej drugiej tury wyborów regionalnych.
Nietypową studnię sprzed 1000 lat odkryto w Chinach
Archeolodzy odkryli w południowo-wschodnich Chinach niezwykłą studnię sprzed około 1000 lat - informuje serwis internetowy Crienglish.
Gowin: Remis ze wskazaniem na Sikorskiego
Od początku deklarowałem, że zagłosuję na Radosława Sikorskiego. Myślę, że wczorajsza debata była takim remisem ze wskazaniem na Sikorskiego, więc utwierdziłem się w przekonaniu o dokonaniu dobrego wyboru - mówił w Kontrwywiadzie RMF FM Jarosław Gowin.
Niemcy: Zmarł Wolfgang Wagner
Wolfgang Wagner, wnuk słynnego niemieckiego kompozytora Ryszarda Wagnera i wieloletni dyrektor prestiżowego dorocznego festiwalu wagnerowskiego w Bayreuth, zmarł w niedzielę w wieku 90 lat - poinformowano dziś na stronie internetowej festiwalu.
elementy złączne phinformacje cło lampy łódź biznessingle wesele warszawa zasady pokera Hotele Warszawa buty wspinaczkowe Płytki gresowe